9 Juli - 25 Juli 2004 - Ranocchio - Piano Di Porlezza - Italia

"Iek 'eb gehoord in Sankt Moritz iet Schneit. Hier 'ekker zon!"

Dat de combinatie van één prikkelende zon, uitdagende bergen, een zinderend meertje, lauwe pinten, kazige pizza's en uiteraard een noest gezelschap dé formule is om tot de meest relaxte vakantie mogelijk te komen hoef je ons natuurlijk niet meer te vertellen! Deze zomer verkozen wij de snelweg en zochten ons geluk in zuidelijkere oorden. Als Bourgondiërs in Lombardije. Ons ticket to the tropics vermeldde de naam 'Ranocchio'.

Zeventien dagen lang stond de tijd even stil en was er niks dan vakantie. We gingen van hoogtepunt naar hoogtepunt. We gingen van het dak van Italië naar Lido Menaggio; naar La Rotonda; naar Porlezza; naar het boothuis. En ook nog even bij de Standa langs. Was dit dan hét zwitserlevengevoel? Ja, Ranocchio was het! Dus, toen het einde naderde was het zonder twijfel dat Ranocchio ons volledig had opgekikkerd.

Als je wakker wordt van je wekker in plaats van een onzaligmakend vals en schel Ave Maria uit de lokale kerkklok; als je ook zonder doesjmoentje fris en fruitig de ochtend in kan gaan; als je de pizza als etenswaar in plaats van frisbee gebruikt; als je Tonny Eyk wél maar Jan Pronk niet tegenkomt; als je discotheek toch toevallig géén datingclub is... Dán weet je dat je niet meer aan het Lago di Piano bivakkeert. En dan weet je wat je mist.

Maar echt weggegaan zijn we niet. De verhalen, de foto's, de herinneringen: ze zijn er nog. Wij blijven in Porlezza want dít is de Zomerspecial 2004. Beter geserveerd dan een insalata mista.

Prego!